Mateuszowo

Dzisiaj jest to bardzo malutka wioska, w której mieszka zaledwie kilka osób. Aż ciężko uwierzyć, że w 1921 r. było w Mateuszowie 42 domy z 239 mieszkańcami (127 kobiet i 112 mężczyzn, w tym 180 katolików i 59 prawosławnych, narodowości: 194 Polaków i 45 Rusinów. Z wykazu parafii prawosławnych hrubieszowskiego w 1924 r. wynika, że było tu 193 katolików i 53 prawosławnych), w 1943 r. mieszkało tam 292 osoby, natomiast w 1947 r. 175 osób (A.Wawryniuk, dz.cyt., s. 96-98 i podane tam pozycje).
Pierwsza wzmianka o wsi pojawia się w 1882 r., kiedy Iwan Antonowicz Gruszka kupił część kolonii Grobelki od Edwarda Żelechowskiego. Kolonię Mateuszowo założono na gruntach leśnych należących do dóbr Siedliszcze Bramowe, po parcelacji części z nich (A.Wawryniuk, dz.cyt., s. 96-98 i podane tam: Arch.Państw.Zamość – Hipoteka m. Hrubieszowa i pow. Hrubieszowskiego, sygn.: szo nr 2, poz. 302; 561, k. 57).
W piśmie starosty hrubieszowskiego do Urzędu Woj. w Lublinie z 6 lutego 1934 r. zawarta jest informacja: „W kol. Mateuszowie, gm. Białopole u Banady Siergieja, prawosławnego, rolnika odprawiają się nabożeństwa ewang. chrześc.” (A.Wawryniuk, dz.cyt., s. 96-98 i podane tam dane).
W 1937 r. w Mateuszowie mieszkała Maria Szajdzicka, wdowa po nauczycielu nieistniejącego już rosyjskiego Prawosławnego Seminarium Duchownego w Krzemieńcu i Chełmie (A.Wawryniuk, dz.cyt., s. 97 i podane tam: Archiwum prywatne p. Ryszarda Turewicza – Państwowe Prawosławne Seminarium Duchowne w Krzemieńcu, pismo nr 88/37).

Sołtysi: w 1945 r. Wincenty Kościuk, w 1947 i 1949 r. Hipolit Turewicz (A.Wawryniuk, dz.cyt., s. 98 i podane tam pozycje).